Örümcekler, Yapışkanların Yapışma Sorunu Çözebilir. Arayüzey su, bilindiği gibi yapıştırıcı ile yapıştırılmak istenen yüzey arasında kaygan ve yapışkan olmayan bir tabaka oluşturur ve yapışkan bağların oluşumunu engeller. Arayüzey sularının etkilerinin üstesinden gelmek, ticari yapıştırıcı geliştiricilerinin karşılaştığı zorluklardan biridir.
Bir çözüm bulmak için, Akron Üniversitesi (UA) araştırmacıları doğada bulunan en güçlü malzemelerden biri üzerinde çalışıyorlar: Örümcek ağı.
Örümcek ağlarının ipek ipliklerini kaplayan yapışkan yapı, su ile dolu bir hidrojeldir. Bu nedenle, örümceklerin özellikle nemli şartlarda avı yakalamakta zorlanacağı düşünülür, ama işin aslı öyle değildir.
Öyleyse örümcek yapışkanı son derece nemli koşullarda nasıl yapışabilir?
Araştırmacılar, orb örümceğindeki ( Larinioides cornutus ) yapışkanın başarısının ardındaki sırrı incelediler ve yapışkan ile hedef arasındaki suyun mevcut olabileceği nemli koşullarda iyi bir yapışma elde edilmesinin önündeki engeli nasıl aştığını ortaya çıkardılar.
İlgili süreçleri araştırmak için ekip, örümcek yapıştırıcısını aldı ve safir alt tabaka üzerine yerleştirdi, daha sonra spektroskopik yöntemler kullanarak bir inceleme yaptılar.
Örümcek yapıştırıcısı üç unsurdan oluşur.
İki özel glikoprotein, düşük moleküler kütleli organik ve inorganik bileşikler (LMMCs) ve su. LMMC’ler tutkalın yumuşak ve yapışkan olmasını engelleyen higroskopiktir yapıdır.
Araştırmacılar, glikoproteinlerin yüzeye birincil bağlayıcı maddeler olarak davrandığını keşfetti. Üretilen yapışkanın yapışkan kalitesini yöneten glikoproteinlerin ve LMMC’lerin, türler arasında değişen oranlarla etkileştiği ve böylece örümceğin, habitatının bağıl nemine uymak için yapıştırıcı gücünü optimize ettiği belirlenmiştir.
Kaynak : Chemlife 14. Sayıdan alınmıştır
