Tarih sahnesinden silinen Neandertal ve Denisova üzere eski insan çeşitlerinin neden yok olduğu, çağdaş insanın ise nasıl hayatta kaldığı sorusu bilim dünyasını uzun vakittir meşgul ediyor. Bu gizemin gerisindeki en büyük etkenlerden biri, gelişmiş vokal bağlantı yeteneğimiz olabilir.
Kuşlardan memelilere kadar çok geniş bir canlı ailesinde bulunan “Nova1” isimli gen, insanlarda çok küçük ancak hayati bir farklılık barındırır. İnsan genetiği, bu protein zincirinin 197. durumunda tek bir amino asidi değiştirerek isoleucin yerine valin unsurunu üretir. En yakın tarih öncesi akrabalarımızın yoksun olduğu bu özel mutasyon, Afrika’daki ortak atalarımızda gelişerek baskın hale geldi. Dünyaya yayılan Homo sapiens bu sayede akıcı konuşma maharetini kazandı. Karmaşık lisanlar kuramayan başka cinsler ise bu genetik donanımdan mahrum oldukları için vakitle yok oldu.
Farelerin ses dünyasında insan geni şoku
Laboratuvar ortamında gerçekleştirilen sıra dışı bir genetik deney, bu evrimsel kırılmanın boyutlarını net biçimde gözler önüne seriyor. Rockefeller Üniversitesinden Profesör Robert B. Darnell ve grubu, beşere has bu gen varyantını farelere aktardı. Nature Communications mecmuasında ayrıntıları paylaşılan araştırmanın sonuçları bilim insanlarını şaşırttı.
İnsan geniyle büyüyen minik yavruların, annelerini çağırırken kendi çeşitlerinden büsbütün farklı ses kalıpları kullandığı görüldü. Projenin mimarlarından Yoko Tajima, bu durumu bilimsel açıdan tam bir şok anı olarak tanımlıyor. İrtibatla ilgili RNA bağları direkt etkilenen bu özel fareler, yırtıcı tabiattaki hemcinslerine kıyasla çok daha yüksek perdeden ve apayrı ses kombinasyonlarıyla bağlantı kurdu.
Kemirgenlerin alfabesi ve yeni aşk şarkıları
Dil araştırmacıları, olağan bebek farelerin anneleriyle bağ kurarken çıkardığı ultrasonik sesleri dört temel harfle (S, D, U ve M) kategorize ediyor. Lakin insan genine sahip fareler, bu klasik alfabeyi büsbütün reddederek yepyeni harfler kullanmaya başladı
Bilim insanları, dişilerle büsbütün farklı bir tonda konuşan kemirgenlerdeki bu vokal dönüşümün, insan konuşmasının evrimsel kökenlerine dair en net ipuçlarını sunduğunu belirtiyor.
