Dünya Radyokimya Alanında Uzmanlara İhtiyaç Duyuyor. Uzmanlar, Avrupa, Avustralya ve ABD de dahil olmak üzere dünyanın pek çok yerinde ciddi radyokimya uzmanlığı eksikliği bulunduğunu belirtti. Uzmanlar Avustralya’nın Melbourne şehrinde düzenlenen Royal Australian Chemical Institute’un (RACI) yüzüncü toplantısında bu konuda uyarıda bulundu. Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı (IAEA) Koruma Önleme Analitik Servisi Bürosunun eski direktörü Gabriele Voigt, Avrupa’daki ve özellikle Almanya’daki durumun kötü olduğunu belirtti.
IAEA’dan ayrıldıktan sonra danışman olarak görev yapan Voigt, öğrencilerin radyokimyadan yararlanabilecekleri tek enstitünün Hannover Üniversitesi olduğunu belirtiyor. Voigt, IAEA’ya girerken iyi bir radyokimyacı olmak için uluslararası bir araştırmanın yaklaşık üç yıl aldığını hatırlattı.
Çernobil kazası otuz yıl önceydi ve 2011’deki Fukushima kazası Avrupa’da büyük yeni bir olay değildi, Voigt’a göre radyokimya öğrencilerinin sayısı hızla azalıyor. “Bu gerçekten bir etki yaratacak, çünkü benim yaşımdaki insanlar gün gelecek ölecekler ve şu anda büyük bir boşluk var”.
Ancak bu uzmanlığa ihtiyaç var çünkü Suudi Arabistan, Çin ve Birleşik Arap Emirlikleri de dahil olmak üzere birçok ülke nükleer enerji üretimini hızlandırıyor. Buna ek olarak, Voigt, bu radyokimyasal uzmanlığın Avrupa’da ve başka yerlerde nükleerden arındırma, atık yönetimi için ve aynı zamanda küresel ısınmaya karşı araştırma ve radyasyon koruması için gerek duyulduğunu söyledi.
Voigt, ‘Bazı radyonükleotidler biyolojik olarak kullanılabilir hale gelebilir, yeryüzüne sızıntılar ve akış olması ya da havaya buharlaşması şüphesi vardır. Bilemiyoruz ve bu yüzden uzmanlara ihtiyacımız var’ dedi.
ABD’deki durum, çevresel radyokimya laboratuvar standartları üzerinde çalışan bir ABD komitesinin üyesi ve bölgede danışman olan David Fauth’a göre daha iyi değil. ABD’de yaklaşık beş üniversitenin radyokimya programlarına sahip olduğunu belirtti.
Fauth, ABD’de radyokimya ilgisinin olmayışının, daha az sayıda test reaktörü tesisinden, bir radyokimya eğitim tesisinin korunmasındaki zorluktan, nükleer karşıtı aktivistlerden ve ABD Enerji Bakanlığı’nın yetersiz desteğinden kaynaklandığını belirtti.
Avustralya Nükleer Bilim ve Teknoloji Örgütü (ANSTO) ‘nden bilim adamı Timothy Payne, Avustralya’daki resmin de kasvetli olduğunu söylüyor. “Bazı gençler için radyokimya çekici bir kariyer gibi gözükmüyor, çünkü radyoaktiviteye kendi başına şüphe ve korkuyla yaklaşılıyor” diyor. Ayrıca, alanda yapılan önemli başarıların Marie Curie ya da Ernest Rutherford dönemlerinde gerçekleştiğine ilişkin bir algı da olabilir.
Buna ek olarak, Payne, Almanya gibi ülkelerdeki nükleer gücün kullanımdan kaldırılmasının, gençlerin ölü bir kariyer olduğuna dair bir algıya yol açtığını söyledi.
Avustralya’nın Flinders Üniversitesi’nde radyoaktif kimya profesörü olan Rachel Popelka-Filcoff da aynı fikirde. ‘Devam eden daha eski bir nesil var ve daha genç bir nesil gerekli’ diyor. ‘Bu Avrupa’da bir sorundur ve uluslararası alanda da bir sorundur.’
Avustralya’nın, ANSTO’nun Opal araştırma reaktörü ve Avustralya Sinkrotronu da dahil olmak üzere radyokimya ve nükleer kimyayı yürüten en yeni tesislere sahip olmasına rağmen, kontenjan gerçekten sınırları zorlayabilen bir personel eksikliği nedeniyle bu kapasiteyi kullanamayabilir.
Avustralya’da nükleer silahlar ya da nükleer silahlar bulunmamakla birlikte, kıtada nükleer araştırmanın önemli olduğu alanlar hala var. Bunlara uranyum mayınları, eski İngiliz nükleer deneme siteleri ve ANSTO’daki nükleer tesisin geçmiş ve şimdiki operasyonları ile ilgili her şey dahildir.
RACI toplantısında toplanan radyokimyacılar Çernobil ve Fukushimadaki olaylardan sonra, radyasyonla ilgili bir acil durum için hazırlıklı olunmasının önemini vurguladılar. Payne, ‘Bu davalarda, analiz edilmesi gereken çok sayıda numuneye ani bir ihtiyaç duyulduğunda, bu yeteneği mutlaka orada bulunması gerekiyor’ diyor. Oldukça gelişmiş bir kapasiteye sahip olan Japonya bile çok sayıda örnek için hazır değildi .
Voigt, “Önümüzde birçok zorluk var, yani bu alanda insanlara ihtiyacımız var” dedi. ‘İş bulma olanakları var, çünkü radioecologists uzmanlarına her zamankinden daha fazla ihtiyaç duyulacak umarım bu disiplin hayatta kalacak ve gelişecek”.
Bu haber CHEMLİFE Dergisinin 4. sayısından alınmıştır.
