Gümüş nanoparçacıklar, koku önleyici ve antimikrobiyel yetenekleri nedeniyle tekstil ürünlerinde kullanılıyor ancak bu gümüşlerin bir kısmı kıyafetler yıkandığında kumaş üzerinden ayrılabiliyor. Yıkama sonrası atık su çevreye, muhtemelen su canlılarına zarar verebilir ve bu nedenle araştırmacılar gümüşü geri kazanmaya çalışıyorlar. ACS Sustainable Chemistry & Engineering dergisinde yayınlanan bir makalede bir araştırma grubu, deterjan kimyasının bu gümüşün ne kadarının atık sudan uzaklaştırılabileceği konusunda önemli bir rol oynadığını ispatladı.
Gümüş nanoparçacıklar, giysilere günümüzde sıklıkla katılmaktadır. Çünkü bu küçük metal parçaları kokuyu oluşturan bakterileri öldürebilmektedir.
Ancak araştırmacılar, giysiler yıkandıkça bu gümüşün bir kısmının yıkamayla akıp gittiği tespit ettiler. Bu gümüş nanoparçacıklar suda yaşayan organizmalar için toksik olabilirler. Sukalyan Sengupta ve Tabish Nawaz’ın yaptığı önceki araştırmalar, iyon değişim teknolojisinin gümüş için oldukça seçici olduğunu kanıtladı. Ancak bu çalışma deterjan kimyasının bu yöntemle etkileşime girebilme rolünü incelemedi. Bu nedenle, şimdiki raporda incelemek istedikleri şey tam olarak buydu.
Araştırmacılar, gümüşün deterjan bileşenleriyle nasıl etkileşime girdiğini analiz ettiler. Ekip, gümüşün çoğunlukla pozitif yüklü bir iyon olarak var olduğunu ve bu formun belirli koşullar altında birkaç deterjan bileşiği ile etkileşeceğini buldu. Örneğin, pozitif yüklü gümüş iyonu, deterjan içindeki negatif yüklü iyonlarla farklı pH aralıklarında etkileşime girer. Grup ayrıca, rekabet eden iyonların pH’ına ve konsantrasyonuna bağlı olarak gümüşün yaklaşık yüzde 99’unu bulan bir iyon değişim reçinesini kullandı. Reçine daha sonra deterjan bileşenleri ile test edildi ve beş devirde tekrar kullanıldı ve gümüşün akıp gitmesi kısmen engellendi. Ancak, ağartma ve su yumuşatma maddeleri gibi ürünlerin eklenmesi, reçinenin verimliliğini olumsuz etkiledi.
Kaynak : ACS
