Haziran ayında Antarktika’da termometrelerin tam 15 dereceyi göstermesi, global iklim krizinin ulaştığı dehşetli boyutları bir sefer daha gözler önüne serdi. Yılın bu devrinde dondurucu kutup soğuklarının ve zifiri karanlığın karar sürmesi gereken kıtada yaşanan bu sıcaklık dalgası, bilim dünyasında şok tesiri yarattı. Bölgeden gelen arkası arkasına rekor haberleri, gezegenin geleceğine dair en önemli ikazlardan biri olarak kayıtlara geçti.
Üç askeri üste birden kış rekorları altüst oldu
Kıtada konuşlu bulunan Arjantin’e ilişkin Esperanza Üssü, 6 Haziran’da yapılan resmi ölçümlere nazaran 15.4 dereceyle kendi kış mevsimi rekorunu kırdı. 1998 yılında kırılan bir evvelki rekordan tam 2 derece daha yüksek olan bu paha, tek başına bile büyük bir alarm niteliği taşıyor. Lakin durum yalnızca tek bir üsle hudutlu kalmadı; Antarktika Yarımadası’ndaki Marambio ve San Martin üsleri de tıpkı vakit zarfında kendi tarihi sıcaklık rekorlarını güncelledi. Bölgede üç hafta boyunca günlük azamî sıcaklıkların donma noktasının altına hiç düşmemesi krizin vahametini artırdı.
Bilim insanları şaşkın: Büsbütün çılgınca bir tablo
Groningen Üniversitesi’nde misyon yapan ünlü İklim Bilimci Profesör Raúl Cordero, kutup bölgesindeki bu ekstrem meteorolojik gelişmeyi “tamamen çılgınca” kelamlarıyla nitelendirdi. Esperanza Üssü’nde kayda geçen olağan dışı ölçümün, mevsim normallerine nazaran beklenen kıymetlerin tam 20 derece üzerinde olduğuna dikkat çeken Profesör Cordero, bu durumun sıradan yahut süreksiz bir hava dalgası olmadığını, derin bir sistem krizine işaret ettiğini açıkça vurguladı.
Deniz buzları eriyor ve penguen kolonileri tehdit altında kalıyor
Coğrafi yapısı gereği global ısınmadan en sert ve en süratli darbeyi alan bölgelerin başında Antarktika Yarımadası geliyor. Resmi datalara nazaran 1950 yılından bu yana bölgedeki ortalama sıcaklıklar yaklaşık 3 derece yükseldi; bu ısınma suratı, global ortalamanın tam beş katına denk geliyor. Süratle eriyen deniz buzları, altlarındaki koyu renkli okyanus yüzeyini açığa çıkarıyor. Bu karanlık yüzey güneş ısısını daha fazla emiyor, ısınan deniz suyu ise daha fazla buzu eritiyor ve bu tehlikeli döngü katlanarak devam ediyor.
Kış mevsiminde ağır kar yağışı alması gereken kıta toprakları, bu süreçte büsbütün açık toprak olarak kalırken, kar yerine yağmur yağışları tesirli oldu. Toprağa düşen yağmurların donması, penguen kolonilerinin hayat alanlarını tehlikeli, kaygan bir yere çevirerek jenerasyonlarını tehdit ediyor. Kral George Adası’ndaki Collins Buzulu’nun doruğuna çıkan glasiyologlar (buzul bilimciler) ise kışın ortasında, olağanda beslenip büyümesi gereken koca bir buzulun gözlerinin önünde eridiğini şahsen müşahede etti. Uzmanlar, bu gidişatın önümüzdeki yıllarda daha sık ve daha şiddetli etraf felaketleriyle süreceği konusunda hemfikir.
