Teknoloji denince akla birinci gelen ülkelerden biri olan Japonya, geçtiğimiz günlerde disket kullanımına son verdi.
Sunucu ortamlarının güvensizliği nedeniyle Japonya’da, internet üzerine şahsî bilgileri kaydetmek yasak.
Bugüne kadar resmi formlar ve kayıt evrakları doldurulurken Japon vatandaşlar disket, CD, bellek kartı ve USB disk ile birlikte datalarını göndermek zorundaydı.
Tıpkı disketler üzere, eski jenerasyonların veda etmekte hâlâ zorlandıkları, lakin günümüz çocuklarını şaşkına çeviren birçok retro eser var. Gelin bunlara yakından bakalım.
1. Disketler
1967 yılında ABD’li teknoloji devi IBM tarafından icat edilip üretilen disket, bir vakitler belgeleri depolamak ve bilgisayarlar ortasında aktarmak için tercih edilen formattı.
Disket, manyetik bir gereçle kaplanmış ve sert, kare plastik bir kutunun içine yerleştirilmiş esnek bir plastik daireden oluşuyordu.
Disketler vakitle yerini, belgeleri bilgisayardan bilgisayara paylaşmanın daha küçük ve daha taşınabilir bir yolu olan kompakt disklere, USB’lere ve flash şoförlere bıraktı.
1990’ların ortalarında tepeye ulaştığında, dünya çapında yılda beş milyardan fazla satıldı, lakin artık bu küçük plastik kareler kimileri için süratle unutulan bir anı, kimileri içinse tanınmaz hale geldi.
Geçtiğimiz yıllarda yapılan bir araştırmaya nazaran, 18 yaş altındakilerin üçte ikisi disketin ne olduğunu bilmiyor.
2. Faks makinesi
Faks makinesi, 2000’li yıllara kadar ofislerin ve hatta meskenlerin vazgeçilmez bir kesimiydi.
Faks makineleri, kullanıcıların bir sayfa metin yahut manzaranın tam bir kopyasını telefon sınırını kullanarak alıcıya göndermesine imkan tanıyordu.
Telefonlar ve bilgisayarlar aracılığıyla dijital mesajlaşmanın yaygınlaşması faks makinesini işletmeler ve bireyler için daha az kullanışlı hale getirdi.
3. Kasetler
Akıllı telefonlar, iPod’lar ve MP3 çalarlardan evvel, hareket halindeyken müzik dinlemenin en yaygın usulü Sony Walkman’imize bir kaset takmaktı.
Tıpkı bir disket üzere kaset de iki dönen makarayı saran ve üzerlerine bant sarılı dikdörtgen plastik bir kabuktan oluşuyordu.
Bant, kaset çalar üzerindeki elektromanyetik bir baştan geçerek ses oynatımına imkan sağlıyordu.
Kasetler başlangıçta nispeten düşük kalitedeydi. Fakat bant, gereç ve donanımda yapılan kademeli iyileştirmeler, müzik dinlemek için kullanılabilen yüksek kaliteli kaset ve oynatıcıların ortaya çıkmasına yol açtı ve hareket halindeyken müzik dinleme çağının habercisi oldu.
Dünyanın birinci düşük maliyetli ferdî kaset çaları olan metal kasalı, mavi-gümüş Walkman TPS-L2, Temmuz 1979’da Japonya’da satışa sunuldu ve yaklaşık 150 dolar karşılığında satıldı.
1970’li ve 1980’li yıllarda büyük bir patlama yaşayan format, 1990’lı yıllarda müzik alıcılarının CD’leri tercih etmesiyle popülerliğini yitirmeye başladı.
4. Taşınabilir CD çalar
Taşınabilir CD çalar, çantaya yahut ceplere basitçe sığabilmesine karşın, artık ender görülen bir şey haline gelerek ortadan kalkmış üzere görünüyor.
Akıllı telefonların ve kapsamlı bir müzik kütüphanesi sunan uygulamaların yaygınlaşması bunun sorumlusu olabilir.
CD çalarlar, hala yaşlı tüketiciler ve nostaljik şahıslar ortasında yerini koruyor, lakin dijital akışın sağladığı özgürlük sayesinde beşerler ruh hallerine uygun bir müzik bulup saniyeler içinde dinlemeye başlayabiliyor. Bu da CD çalarlara olan ilgiyi azaltıyor.
5. VHS
Video Home System, ya da kısa ismiyle VHS, JVC tarafından geliştirilip Eylül 1976 tarihinde Asya ve Avrupa’da piyasaya sürülen görüntü kayıt formatına deniyor.
Günümüzde, isteğe bağlı yayın platformları sayesinde canlı yayını kaçırdığımızda bile programları geri alıp izleyebiliyoruz.
Ancak yarım yüzyıl evvel, bu lüksün olmadığı bir devirde, boş bir VHS’yi bir görüntü kaset kaydediciye (VCR) yerleştirip ‘televizyondan kaydetmek’, sinemaları ve TV programlarını tekrar izlemenin tek yoluydu.
6. Tepegöz
1990’larda sınıfların vazgeçilmezi, ışığı kullanarak büyütülmüş bir manzarayı boş bir ekrana yansıtan hantal fakat sempatik tepegöz projektörlerdi.
Cihazın tabanından gelen ışık, üzerine kalem mürekkebiyle fotoğraf yahut metin (örneğin bir matematik denklemi yahut karmaşık bir grafik) yazılmış şeffaf plastik bir projektör sayfasını aydınlatmak için kullanılıyordu.
Tabanın üzerinde, manzaradan gelen ışığı yansıtan ve bir mercek aracılığıyla dışarı çıkan aynalar içeren ayarlanabilir bir kol yer alıyordu.
2000’li ve 2010’lu yıllarda, sınıflarda tepegöz projektörleri büyük ölçüde kullanımdan kaldırıldı ve yerine projeksiyonlar yahut akıllı tahtalar kullanılmaya başlandı.
7. Davet cihazları
WhatsApp’ın kısa ileti ve sesli ileti gönderme ve alma konusunda kullanılmadığı bir periyodu hayal etmek güç. Fakat davet aygıtı bu hususta öncü bir rol oynadı.
Buzzer yahut bip sesi olarak da bilinen kablosuz telekomünikasyon aygıtı, diğerlerinden mesaj aldığında bip sesi çıkarıp titremeye başlıyordu.
Çağrı aygıtının ekranında, aygıtı taşıyan kişinin arayabileceği telefon numarası üzere alfanümerik bildiriler gösteriliyordu.
Tek istikametli davet aygıtları sırf iletileri alırken, “yanıt davet cihazları” ve “çift istikametli davet cihazları” ayrıyeten dahili bir verici kullanarak bildirileri yanıtlayabiliyordu.
