Deri Kirliliğini Önlemek İçin Yeni Bir Yöntem Geliştirildi. Çanta ve ceketten arabaların iç döşemelerine kadar deri ürünleri neredeyse her yerde. Ancak bu lüks ürünler için derinin işlenmesi, potansiyel olarak zararlı çevre kirliliği yaratır. Şimdi, bir grup araştırmacı ACS Sürdürülebilir Kimya ve Mühendislik dergisinde daha çevre dostu deri işlemesi için yeni bir yöntem bildiriyor.
Rolls Royce’a göre, otomobillerinden birinin iç kısmını döşemek için 12 inek derisi kullanılıyor.
İnekten deri koltuğa yolculuk uzun bir adım olup, birçok basamağı içerir. Daha iyi bilinen adımlardan biri tabaklama olarak adlandırılır, ancak bundan önce bile kıllar deriden çıkarılmalı ve lifler “açılmış” veya şişmiş olmalıdır. Şu anda, üreticiler bu aşamaları gerçekleştirmek için kireç ve sodyum sülfür kullanıyor ancak bunların atığı zehirli gaz üretiyor ve kireci çıkarmak için amonyum tuzları gerekiyor. İyonik sıvılar oda sıcaklığında ergimiş tuzlardır ve çok uçucu değildir, dolayısıyla onları kaba maddeler için cazip alternatifler haline getirirler. Bu sıvılar deri üretiminde kullanılmak üzere araştırılmış ancak yalnızca tek bir işleme tabi tutulmuştur. Jaya Prakash Alla, Jonnalagadda Raghava Rao ve Nishter Nishad Fathima, hem kıl giderme hem de lif açma adımlarında iyonik sıvılar kullanarak kireç ve sodyum sülfür ihtiyacını tamamen ortadan kaldırabileceklerini incelemek istediler.
Ekip keçi derileri üzerinde üç farklı muamele gerçekleştirdi. Kontrol için, araştırmacılar geleneksel yöntemleri kullandı. İkinci deri kümesi, kılları uzaklaştırmak için bir enzim ve elyafları açan kireç içeren melez bir yöntemle (E1 olarak anılır) işlendi. Üçüncü tedavi (E2 olarak anılır) kılları uzaklaştırmak için enzim ve iyonik sıvı karışımı, lif açılması içinde iyonik sıvı içeriyordu. İyonik sıvı ile muamele edilen deriler tabaklamadan sonra kontrol numunesi kadar güçlü değildi, fakat doğru renk ve görünüme sahiplerdi. E2 tedavisi, kireç, sodyum sülfit ve amonyum tuzlarının kullanımını ortadan kaldırdı ve kirlilik yoktu ve işleme süresini azalttı.
Yazarlar Bilimsel ve Endüstriyel Araştırma Konseyi’nden kaynak sağlıyor.
Kaynak : ACS
