Gıda Atıkları Kauçuk Dolgu Malzemesi Olarak Kullanılabilir. Doğal kauçuk (NR), ağırlıklı olarak poli ( cis -1,4-izopren) içeren bir biyopolimerdir. Bu polimer, esneklik, aşınmaya direnç ve dayanıklılığı nedeniyle çeşitli uygulamalar için sentetik kauçuklarla değiştirilemeyen özellikte stratejik bir materyaldir. Araç lastiklerinden ayakkabılara kadar birçok yerde kullanılmaktadır.
Karbon siyahı (KS)ise, polimerin özelliklerini güçlendirmek için kullanılan malzemelerden biridir. Toplam veya kısmi KS’yi değiştirmek için bir çok araştırma yapılmıştır. Karbon nanotüpleri (CNT’ler), grafen oksit, indirgenmiş grafen oksit (RGO) ve karbon nanopelletler gibi karbon ailesinden bir çok allotrop, KS’nIn yerini alabilmesi amacı ile üzerinde çalışılmıştır. Bununla birlikte, sentetik kauçuk ve NR’nin özelliklerini güçlendirmek için, kauçuk endüstrisi halen yaygın olarak KS’nı kullanmaktadır. Bunun nedenleri maliyetler ve en iyi performansa ulaşmak için karbon siyahının kullanılmasının gerekmesidir.
Bu nedenle, alternatif olacak aday hem ekonomik hem de etkin olmalıdır.
Grafit dolgular, uzun süre lastik katkı maddesi olarak test edilmiştir. Çalışma kapsamındaki grafit nanokarbonların iki önemli özelliği vardır: (i) metan kaynaklı, yani potansiyel olarak gıda atığından elde edilmeleri ve bu nedenle daha sürdürülebilir olmaları (ii) 50 nm yan boyut ve 5 nm kalınlık ile ideal bir boyut dağılımına sahip olmaları.
Alain Pénicaud ve arkadaşları, bu geliştirilmekte olanlardan daha uygun maliyetli ve daha tutarlı nanokarbon dolgu maddeleri üretmek için yola çıktı. Ekip, ucuz ve sürdürülebilir gıdaları veya kompostu ayrıştırarak üretilen metandan elde edilen grafit nanokarbonlar kullandı. Elde edilen nanokarbonların, dolgu maddesi olarak kullanılması için ideal boyutlardaydı. Malzemeler, bir bileşik oluşturmak üzere doğal kauçuk ile harmanlandı. Test edildikten sonra, karışımın elektrik direnci, bu malzemenin elektrikli cihazlar için uygulanabileceğini gösteriyordu. Ayrıca bileşik, nanokarbonların ağırlıkça yüzde 10’u yüklendiğinde iletkenlik kazanmış, bu da gelişmekte olan sensörler için potansiyel bir uygulama olabileceğini göstermekte.
Çalışmanın detaylarına ulaşmak için : https://pubs.acs.org/doi/10.1021/acsomega.7b01848
