Mustafa Kemal ATATÜRK 82 Yıl Önce Biyoyakıt Teknolojisini Kullanıyordu. Devlet Planlama Teşkilatı uzmanlarından Emrah Hatunoğlu’nun hazırladığı “Biyoyakıt Teknolojilerinin Tarım Sektörüne Etkileri” tez, “çağın yakıtı” olarak tanınan biyoenerji türevlerinin Türkiye’deki geçmişine ilişkin ilginç bir detayı gün yüzüne çıkardı. Gelişmiş ülkelerde bile geçmişi ikinci dünya savaşı sonrasını bulan biyoyakıtlarla ilgili, Türkiye’nin 1930’lu yıllarda raporlar hazırlayıp, üretime geçtiği tezde yer alan arşiv belgeleriyle kanıtlandı.
DPT uzmanlarından E.Emrah Hatunoğlu’nun uzmanlık tezi olarak hazırladığı “Biyoyakıt Politikalarının Tarım Sektörüne Etkileri” adlı çalışması Türkiye’de biyoyakıt üretimi önerisinin ilk defa 1931 yılında ¨An’anevi Ziraattan Rasyonel Ziraata¨ başlıklı kongrede ele alındığını gösteriyor. Çalışmada 50 ana başlıktan oluşan kongrenin ¨Ziraat Aletleri¨ adlı bölümünde tarım ürünlerinin artırılmasında tarımsal alet ve makinelerin önemine değinildiği ve bu makinelerin ihtiyacı olan yakıtın ithal edilmesi yerine yerli kaynaklar ile üretiminin faydasından bahsedildiği belirtiliyor.
Belgelere göre dünyadaki biyoyakıt teknolojisinin ilk örneği Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’na bağlı Atatürk Orman Çiftliği bünyesinde geliştirildi. 1934’ten itibaren bugünkü adıyla biyodizel üretiminin çiftlikte kullanıldığı kaydedilen tezde, “Atatürk’ün de talimatıyla dönemin milletvekilleri ve ilgili kurumların yetkililerinin 1934 yılında imzaladığı belge, Türkiye’de biyoyakıtlara ilişkin ilk resmi belge olması açısından önemli. Belge, çiftlikte ‘Bitkisel Yağların Tarım Traktörlerinde Kullanımı’ isimli çalışmanın devletçe başlatıldığını gösteriyor.
Çalışma ile, çiftlikte tarımsal üretimde faaliyet gösteren traktörlerde bitkisel yağların yakıt olarak kullanımı sağlandı. Böylece, o zamanki adı bitkisel yağ da olsa, biyodizelin araç motorlarında kullanımı gerçekleştirildi.
Hatunoğlu çalışmasında ayrıca yine Atatürk’ün talimatı ile 1936 yılında İktisat Vekâleti Sanayi Tetkik Heyeti tarafından hazırlanan ve 9 ana bölümden oluşan İkinci Beş Yıllık Sanayi Planı’nın yedinci bölümü olan Kimya Sanayi kısmında yer alan ¨Sentetik Benzin Sanayi¨ adlı bölümde benzin ve diğer fosil yakıtların ithal edilmek yerine ülke kaynakları ile elde edilmesinin önemine değinildiğini de ifade ediyor.
İlgili çalışmada bu çabaların olumlu sonuçlar verip 1942 yılında Türk Silahlı Kuvvetleri’nin benzin ihtiyacının yüzde 20 oranında biyoetanol ile harmanlanarak karşılandığı belirtilirken bu başarılı sonuçlara rağmen Atatürk’ün ölümü ve ikinci dünya savaşının patlak vermesi gibi nedenler ile sektörün gelişmesinin durduğu iddia ediliyor.
Çalışmanın tamınına ulaşmak için :
http://www3.kalkinma.gov.tr/DocObjects/download/9264/tez-eehatun.pdf
Kaynak : Enerji Gazetesi & Yeşilekonomi & Tarım Dairesi Başkanlığı & Devlet Planlama Teşkilatı ( Not : Yazı içerisindeki belgeler Sayın Emrah HATUNOĞLU’nun çalışmasından alınmıştır, Kimya haberleri ekibiyle ilgisi yoktur.)
